Een speciale groet van Katie

op .

Een zaterdag met een gouden randje (geschreven door Harold van Strien)

Zaterdagochtend 5 uur, wordt wat vroeger wakker dan gebruikelijk en krijg gelijk een apart gevoel,
vandaag namelijk ga ik sinds tijden zangeres Katie Melua weer zien optreden tijdens Tros
Muziekcafé. De route is mij bekend want daar kom ik regelmatig op de zaterdagmiddag om te
ontspannen en vooral om van muziek te gaan genieten.
Het is zo'n heerlijk concept, in 2 uur komen er meestal 4 artiesten langs die ieder op hun eigen
wijze hun kunsten komen vertonen. Het is zo fijn om diverse muziekstijlen te horen, dat verbreedt je blikveld.
Meestal  probeer ik daar met 'open blik' heen te gaan. Voor mij is ieder mens uniek (en gelijk), iedereen heeft
zijn eigen talenten, maar niet iedereen krijgt of grijpt de kansen om die talenten te ontwikkelen. Katie bijvoorbeeld
kreeg de talent om wat met haar stem te doen, ze ontwikkelde zich, en werd opgemerkt door iemand (lees: ze
kreeg een kans) die haar talent zag. Iedereen weet waartoe dat nu heeft geleid. Wat ook erg fijn is, is dat ze zich
blijft ontwikkelen, en niet bang is om af te wijken van ingeslagen wegen, luister maar eens goed naar haar nieuwe
Album, erg verrassend, experimenteel maar wel iets wat bij haar past. Ik zeg altijd, zij is een muzikant, om de
muziek, niet om het geld ! Daarom hou ik van haar muziek, ik weet namelijk dat ze zich er 100% voor inzet.
Dat straal er ook gewoon vanaf. Het hele plaatje klopt gewoon, ritme, drumbeat, gitaar, piano en diverse andere
instrumenten. Let daar maar eens op, en ga dan echt luisteren naar de tekst, pak desnoods het bijzonder mooi
uitgevoerde tekstenboekje erbij en probeer je in te leven in de boodschap die ze wil verkondigen.....en wees niet
bang om zelf mee te zingen, neurien etc.... Ikzelf ontdek steeds weer nieuwe dingen in songs, subtiele nuances
vallen je soms op en dan valt vast alles op z'n plaats. Afijn, werd dus (te) vroeg wakker en deed mijn raam open
om wat koude en gezonde ochtendlucht de slaapkamer binnen te laten. Valt het jou ook op dat dit moment van
de dag bijzonder is, je hoort vogels zingen....en geeft rust en ontspanning. Ik stapte op mijn fiets en reed naar de
rand van de stad, om eens te gaan wandelen in de diverse landgoederen bij mij in de buurt. Heerlijk om even actief
bezig te zijn op de vroege ochtend, geen mens te bekennen, en dus kun je rustig je eigen ding doen. Een aanrader !!
Na een poosje te hebben gelopen zag ik gelijk een familie nijlgans (met kleintjes).......een schattige tafereel dat
erom roept om vast gelegd te worden, maar ik besluit het niet te doen. Een mooi hooggelegen bankje leek mij
een mooi moment voor een mooi uitzicht en een stukje ontspanning. Heerlijk om zo maar even te zitten, en de
natuur te observeren. Daar kun je nog veel van leren. Bezige mieren, een kleine rietvink die de nieuwe ochtend met
zijn gezang verwelkomt, een reiger die na een rondje te hebben gevlogen uiteindelijk landt in een kabbelend slootje
vermoedelijk om zijn ochtendmaaltje bijelkaar te scharrelen. Een duizendpoot die met al die pootjes erg kriebelt......
bijzonder om te zien hoe al die pootjes efficient bewegen ! Heel veel slakken, van die hele grote, wijnslakken worden
ze geloof ik genoemd. Ik zet dus mijn mp4-speler aan en kies voor The House, pak mijn tekstboekje erbij en luister
eerst eens goed naar wat nummers, na Red Balloons ben ik zo geroerd dat ik het voor nu wel weer genoeg vind. Zet
het ding uit, doe de oordopjes uit en kijk wat om me heen. Zie ik nog net iets bruins achter me wegschieten........een
ree, is dat niet bijzonder.......moet gelijk denken aan die ogen van Katie, en ik weet dan dat mijn dag al niet meer stu
k kan. Na weer een stukl gelopen te hebben bedenk ik hoe mijn dag er uit zal gaan zien, allerlei gedachtes en ideeen
komen boven borrelen, en voor ik het weet ben ik verdwaald, althans heb niet het gebruikelijke pad genomen.......
Geen paniek echter, ik weet waar de uitgang zich ongeveer bevind en ik kom er wel uit. Hoef alleen maar naar de zon
te zoeken, maar dat is lastig, ik zit in een dicht begroeid bos, geen zon te zien, en alle wegen lijken zo op elkaar. Na
een stukje verder gelopen te hebben kom ik op wat bekender terrein, en ik herrinder me ineens weer waar ik ben.
Zo moet Katie zich dus hebben gevoeld toen zij eens op ontdekkingstocht ging in Duitsland (geloof ik). Ze wilde eens
wat nieuws, niet altijd in grote hotels etc.....ze wilde waarschijnlijk haar grenzen opzoeken (doet ze dus ook met duiken
o.a.), en zoekt de spanning op.....misschien vandaar haar passie voor achtbanen. Uiteindelijk vind ik de uitgang en
stap weer op de fiets en rij weer naar huis. Onderweg passeer ik wat mensen, een kerk, en ik voel de zon op mijn
gezicht. Ik geniet, en besef dat de dag maar net begonnen is. Dan passeer ik een rotonde, wat wat zie en hoor ik daar
......een pauw, en hij/zij schreeuwt....een klagend soort geroep, gaat door merg en been. Pak (te laat) mijn cameratje
en film het beestje, maar dat zul je net zien hé, hij doet zn snavel niet open !! Maar weer verder rijden dus, en ik kom
langs een bakkertje, de deuren staan open, en de geur van versgebakken brood komt me tegemoet. Ik rij verder, maar
bedenk ineens dat mijn brood op is, rij terug en ga bij de bakker binnen en koop daar wat lekkere verse broden, bijna
nog warm !! Thuisgekomen even douchen, ontbijtje genmaakt, boodschappen gedaan en ondertussen bedacht dat ik
wel wat voor Katie zou willen meegeven. Laat dus bij de lokale nootjeszaak een mooi pakketje van diverse producten
samenstellen en inpakken, het duurt wel even voordat het klaar is, maar eigenlijk heb ik haast........Goed dus ophalen
over een uurtje, moet net lukken.
Thuisgekomen nog wat dingetjes om te geven bedacht. Hurrie up terug even naar de kapper, vervolgens de nootjeszaak,
waar ik nog eventjes vertelde dat het kado voor Katie zou zijn, en dat ze even extra hun best moesten doen :-) Ik werd
geholpen door een wat jongere vrouw en die kende alleen haar naam, ik dus eventjes promotie maken en vertel wie ze is
en wat ze doet, komt de eigenaresse naar voren, met The Collection, draaien dus maar !! Weer hurrie up, hard fietsen
om de trein te halen, ging allemaal net goed ! Even tijd genomen om begeleidend briefje te schrijven met wat muzikale
tips....wellicht dat Katie er wat aan heeft.....ondermeer de suggestie van de Nederlandse zangeres Ilse DeLange (die
volg ik al ruim 10 jaar). Die vernieuwd zich ook steeds weer.....luister maar eens naar haar repertoir. Momenteel is ze in
Nashville bezig haar nieuwe album (wat in augustus uitkomt) op te nemen. Na haar debut-album uit 1998 World of
Hurt (country-achtig) heeft ze een live concert als album uitgebracht. Het zijn allemaal covers van John Hiatt (beter bekend
van Have a little faith in me) uitgebracht.....dat is geweldig, en ook een enorm risico, zeker nadat je zo'n goedverkopend
debut-album hebt gehad. (1999 Dear John) vervolgens het mee r ingetogen Livin' on Love (2000-1) na wat akelige
platen/bandperikelen kwam Clean Up (2003), vervolgens wat experimenteler The Great Escape, gevolgd door het
poppy-er So Incredible.....en nu dus hopelijk een beetje terug naar haar 'roots' een beetje country/singer-songwriter-achtiger....
Wait and see....
Aangekomen in Amsterdam even relexen in het zonnetje op een bankje voor het Muziekcafé. Aldaar aangekomen zag ik
dat ik niet de 1e was, een groepje mensen was me voor...de zgn handtekeningjagers. Mensen die er alleen maar op uit zijn
om een handtekening van een beroemdheid te scoren, eventueel met foto om ze dan wellicht door te verkopen. Helemaal
niet mijn stijl ! Maar goed iedereen zijn/haar hobby. Vervolgens kwam langzaam jullie forumleden binnendruppelen, wat
gezellige gesprekjes anagegaan en rustig gewacht totdat het circus rondom Katie begon. Begrijpelijkerwijze werd ze zo snel
mogelijk naar binnen geloodst, gelukkig kregen sommigen nog wel de kans om een fototje te 'schieten'. Haar Nederlandse
promoter kwam later nog even terug om de meegebrachte spulletjes mee te nemen. Hoe later het werd hoe meer volk eraan
kwam. Helaas konden we niet naar binnen om de soundcheck mee te beleven, normaal gesproken is het geen probleem,
maar ik kan me goed voorstellen dat Katie eventjes rust wilde hebben om zich zonder gedoe zo goed mogelijk te kunnen
voorbereiden en te concentreren op haar optreden. Zo af en toe hoorden we door de dichte deuren heen haar liefelijke
stemgeluid ;-) Toen ineens de volslagen onverwachte mededeling dat ik werd uitgenodigd om mee te gaan naar een meet
en greet. Zo'n kans krijg je waarschijnlijk nooit meer dacht ik!
Met nog 5 anderen werden we dus naar binnen gevraagd. Je voelt je dan wel uit het lood geslagen, en best wel een beetje
schuldig tegenover de andere mensen die je het ook zou gunnen. Maar ik moest nu maar eens aan mezelf denken (en dat
terwijl ik altijd eerst aan anderen denk !) en probeer te genieten van het moment. Na eventjes gewacht te hebben (en overlegd
wat we haar zouden vragen, kwamen we met het idee om voor de Nederlandse Fans een filmpje te maken) Zo gezegd, zo
gedaan. Alles gaat dan in een soort flow, echt heel gek, Katie komt binnen, babbelen wat algemeenheden, neemt tijd voor
het filmpje, een groepsfoto, een handtekeningetje, en daaaaaag daar gaat ze alweer. Weet nu nog steeds niet hoelang dit alles
heeft geduurd. Vervolgens konden we binnendoor achteraan aansluiten bij de toegestroomde menigte, en nog net optijd een
redelijk plekje kunnen bemachtigen. Vlakbij de interview tafel, dus mooi dichtbij onze zangeres. Daarna dus eerst Chris Lemay,
vervolgens ofcourse Katie haar optreden, dat weer prima klonk, een interview waarvan ik weinig meekreeg.......toch binnenkort
maar eens terugluisteren, en wederom 2 nummers in volle concentratie. Goed dat was het dan weer........Even naar buiten, wat
nababbelen en vervolgens weer een laatste stukje Alain Clark meegekregen. Leuk en enthousiast optreden !!! Vervolgens met
Mariska en broer nog wat gegeten en wat nabesproken, erg gezellig !! Rond 8-en richting huis, en aldaar nog even de
voetbalwedstrijd VS-Engeland gekeken, maar ik was er niet meer helemaal bij.....moest alle ervaringen van de dag eerst eens
laten zakken. De conclusie : Dat was dus een ongelofelijk fantastische zaterdag met een gouden randje !! En om met de woorden
van Katie te beeindigen: tot ziens op NorthseaJazz op zondag 11 juli te Rotterdam !!! I'll be there for sure U2 ???
Mijn dank gaat uit naar iedereen die deze dag een erg bijzondere heeft gemaakt.....jullie weten wel wie jullie zijn !

katie melua tros muziek cafe harold van strien 02

 Opname moment met  Harold achter de camera